Πότε θα πάρεις σύνταξη, μεγάλε;

Άστον Μάρτιν… Μάνεϊπένι… Λονδίνο… Τζόγος με τον θάνατο… Ωραίες μέχρι θανάτου γυναίκες… Mister “Q”… Δράση… Σμόκιν και σαμπάνια… Ρίσκο… Ρουλέτα με τον θάνατο… Mister “M”… Μπλόφιλντ… S.M.E.R.S. … Για τα μάτια σου μόνο… Σεξ… Δρ. Νο… Βότκα-Μαρτίνι… Μυστικές φόρμουλες… Για τη Βρετανία και την Ελευθερία… Πούσι Γκαλόρ… KGB… Σον Κόνερι… ΜΙ6… Με το δάχτυλο στη σκανδάλη… Επιχείρηση Κεραυνός… Μυστικότητα… Από τη Ρωσία με αγάπη… S.P.E.C.T.R.E … Ψυχρός Πόλεμος… Χρυσοδάχτυλος… Μπαχάμες… Μίνι φούστες και μπικίνι… Πολεμικές τέχνες και γροθιές… Σαγόνιας… Ζεις μονάχα δυο φορές ή Ζήσε και άσε τους άλλους να πεθάνουν… Μποντ! Τζέιμς Μποντ… Κωδικός 007 με license to kill… Ο κατάσκοπος που μας αγάπησε και τον αγαπήσαμε, 50 χρόνια στη μυστική υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητας … Τελικά: Ποτέ μην πεις ποτέ, επειδή τα διαμάντια είναι παντοτινά!..

Tζέιμς Μποντ: Ο Κατάσκοπος που αγαπήσαμε -για να παραλλάξουμε λίγο τον τίτλο μιας από τις ταινίες του- μόλις συμπλήρωσε τα πενήντα πρώτα χρόνια ευδόκιμης κινηματογραφικής δράσης στη μυστική υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητας της βασίλισσας του Ενωμένου Βασιλείου, έχοντας καλύψει ένσημα 25 αποστολών στα πέρατα του κόσμου -όσες και οι ταινίες του- συμπεριλαμβανομένων και των δύο εκτός της κλασσικής σειράς ταινιών.

   Δημιούργημα του Άγγλου συγγραφέα Ίαν Φλέμινγκ υπήρξε η πιο χαρακτηριστική περίπτωση fiction κατασκόπου, που ανδρώθηκε με τα δυτικότροπα νάματα της εποχής του Ψυχρού Πολέμου.

   Η φιλολογική του γέννηση στη νουβέλα “Καζίνο Ρουαγιάλ” με αντίπαλο τη σοβιετική οργάνωση SMERSH -ακρωνύμιο στα ρωσικά που σημαίνει “Θάνατος στους Κατασκόπους” συμπίπτει με το τέλος του Πολέμου της Κορέας το 1953. Ταυτόχρονα σηματοδοτείται και η “επίσημη” έναρξη του Ψυχρού Πολέμου ανάμεσα στον δυτικό  αμερικανό-νατοϊκό συνασπισμό από τη μια μεριά και τον ανατολικό σοβιετικό του Συμφώνου της Βαρσοβίας από την άλλη.

   Το 1961 οι κινηματογραφικοί παραγωγοί Μπροκόλι και Σάλτζμαν αγόρασαν από τον Φλέμινγκ τα δικαιώματα ενός μυθιστορήματός του που είχε δημοσιεύσει το 1958, για να μεταφέρουν την περιπέτεια του Τζέιμς Μποντ και στη μεγάλη οθόνη, χωρίς ίσως να φαντάζονται ότι εκείνη τη στιγμή “γεννιόταν” η μακροβιότερη κινηματογραφική σειρά βασισμένη σε έναν ήρωα και μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού (B movie) με μόλις 1.200.000 δολάρια κόστος παραγωγής.

   Όπως, σαν ήρωας κατασκοπικών μυθιστορημάτων, το “παιδί” του Φλέμινγκ υπήρξε  παράπλευρο προϊόν του Ψυχρού Πολέμου, έτσι και σαν ήρωας της μεγάλης οθόνης ο Τζέιμς Μποντ συνέπεσε να αρχίζει τη δράση του σε μια περίοδο της σύγχρονης παγκόσμιας Ιστορίας, όπου η ανθρωπότητα στο παραπέντε είχε αποφύγει τη μετατροπή του Ψυχρού Πολέμου σε Θερμό και μάλιστα πυρηνικό!... Θερμοπυρηνικό!

   Η πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου1962 της πρώτης τζεϊμσμποντικής ταινίας και της πιο θρυλικής, ο “Δρ. Νο”, συμπίπτει χρονικά, με την μεγαλύτερη κρίση που σημειώθηκε στα πλαίσια του Ψυχρού Πολέμου και αποσοβήθηκε μόλις την τελευταία στιγμή. Είναι το γνωστό συμβάν ως η “Κρίση των Πυραύλων της Κούβας” (16-28 Οκτωβρίου 1962).

   Παρ’ όλα αυτά, ο “κακός” της ιστορίας, ο Δρ. (Τζούλιους) Νο, δεν ήταν Σοβιετικός, αλλά ένας παρανοϊκός Γερμανοκινέζος.

   Η επιτυχία ήρθε αμέσως!. Box office μέσα σε λίγες μόλις εβδομάδες προβολής! Και πριν να φύγει το 1962 ο “Δρ. Νο” είχε ήδη ανακηρυχθεί ως η κινηματογραφική ταινία της χρονιάς με 59.600.000 δολάρια εισπράξεις!

   Με ποια συνταγή; Καταιγιστική δράση -αν και χωρίς πολλά πιστολίδια- σε εξωτικά και κοσμοπολίτικα μέρη της Γης, γοργός ρυθμός, βία, σεξ απήλ και διάχυτος ερωτισμός, όπλα gadget, χιούμορ βρετανικής κοπής, προπαγάνδα του δυτικού καπιταλιστικού μοντέλου σε καλά καλυμμένες δόσεις.

   Πολλοί -οι περισσότεροι, για την ακρίβεια- είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι το προϊόν δεν θα είχε αυτήν την επιτυχία, αν σε κάθ’ ένα από τα συστατικά χωριστά, αλλά και σ’ όλα μαζί στο μίγμα της συνταγής, δεν υπήρχε και το “κερασάκι” που λεγόταν Σον Κόνερι! Ο απόλυτος ενσαρκωτής του πράκτορα 007!

   Ο πολύ μεγάλος αυτός Σκοτσέζος ηθοποιός, πριν από τον Τζέιμς Μποντ, είχε υποδυθεί αρκετούς ρόλους με αξιοπρόσεκτη ερμηνεία σε θέατρο και κινηματογράφο, αλλά παρ’ όλα αυτά, δεν ήταν ευρύτερα γνωστός, ώστε να το όνομά του να είχε υπάρξει πόλος έλξης θεατών για τη συγκεκριμένη ταινία.

   Απλώς, η γεροδεμένη ψηλή κορμοστασιά του -είχε ασχοληθεί και με το bodybuilding- σε συνδυασμό με την πιο κατάλληλη ηλικία για να πείσει για τέτοιο ρόλο -ήταν 32 χρονών- τα αρρενωπά χαρακτηριστικά του και το υποκριτικό ταλέντο του, φυσικά, “κούμπωσαν” αρμονικά με τις προδιαγραφές του χαρακτήρα και του εν γένει ύφους της ταινίας…

   Είτε χάρη στη συμβολή του Κόνερι στο χτίσιμο του μύθου, είτε για άλλους λόγους, οι ανά διετία εμφανιζόμενες ταινίες του πράκτορα 007 συνέχισαν με την ίδια δυναμική να συγκαταλέγονται στα κινηματογραφικά γεγονότα στις χρονιές που προβάλλονταν και να επιστρέφουν εγγυημένα στους παραγωγούς το κόστος παραγωγής στο πολλαπλάσιο.

  Τούτο συνέβη και μετά την παράδοση της σκυτάλης από τον Κόνερι στον “γερασμένο” για τέτοιους ρόλους 46χρονο Ρότζερ Μουρ κι αυτός με τη σειρά του την παρέδωσε το 1987 σε προχωρημένη ηλικία (58 χρονών) στον 41χρονο, πλην όμως , δυναμικό Τίμοθυ Ντάλτον, ο οποίος ανανέωσε για λίγο το ενδιαφέρον του κοινού για ένα κινηματογραφικό είδος, που είχε αρχίσει να φθίνει.

   Η φθορά άρχισε μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, που έτρεφε τέτοιου είδους ταινίες  και η τζεϊμσμποντική θεματολογία, αφού σίγησε για έξι χρόνια, στράφηκε σε άλλα πεδία βασισμένη κυρίως στα εντυπωσιακά εφέ δράσης και καταστροφής…

   Ο καινούργιος Τζέιμς Μποντ, ο 42χρονος Ιρλανδός Πηρς Μπρόσναν, που ανέλαβε την αναστήλωση του μύθου το 1995 στη νέα εποχή του Τζέιμς Μποντ ήταν, ομολογουμένως, ο πιο κοντινός στο πρότυπο που είχε καθιερώσει ο Σον Κόνερι.

   Παρέμεινε ενεργός 007 ίσαμε το 2002 με τέσσαρες ταινίες, παραδίδοντας κι αυτός τη σκυτάλη στον 38χρονο Ντάνιελ Κρεγκ, ο οποίος φυσιογνωμικά, αν συμμετείχε σε ταινία Τζέιμς της εποχής του Κόνερι, μάλλον σε ρόλο κακού θα έπαιζε!..

   Όπως και να έχει, πάντως ο Κρεγκ είναι ο εν ενεργεία Τζέιμς Μποντ ο 5ος της επίσημης σειράς με δυο ταινίες από το 2006, μία έτοιμη για προβολή (Skyfall, παγκόσμια πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου) και μια ακόμα στα σκαριά για το 2014

(ο δεύτερος, ο Αυστραλός Τζορτζ Λέιζενμπι, πέρασε σχεδόν απαρατήρητος -“Στην υπηρεσία της Αυτής Μεγαλειότητος” [1969]).

   Η διαπίστωση ότι ο Σον Κόνερι ήταν αυτός  έδωσε τη μυθική διάσταση του κινηματογραφικού

 χαρακτήρα είχε σχηματιστεί από αρκετά νωρίς. Όπως και το ότι το δίπτυχο σχήμα “Σον Κόνερι-Τζέιμς Μποντ” ήταν αυτό που όρισε τους κανόνες του παιχνιδιού, που όρισε καταλυτικά τις στερεότυπες φόρμες, που έγινε το πρότυπο αναφοράς και σύγκρισης για τους επιγόνους του αφενός, αλλά και για μια πλειάδα αντιγράφων του στην κατασκοπική φιλμογραφία, η οποία στη δεκαετία του ’60 κατέκλυσε τις κινηματογραφικές αίθουσες όλου του δυτικού και του φιλοδυτικού τρίτου κόσμου (στο ανατολικό μπλοκ το εμπάργκο ήταν αυτονόητο).

   Και πώς να μην είχε γίνει ο Σον Κόνερι το μοντέλο του … “γαμεί και δέρνει” πράκτορα, αφού ενσαρκώνοντας τον χαρακτήρα έδινε στο θεατή την εντύπωση πως δεν υποδυόταν απλώς ένα ρόλο, αλλά βίωνε στην καθημερινότητά του τις ιδιότητες και τα ταλέντα ενός κοσμοπολίτη μυστικού πράκτορα, που κάθε άλλο παρά απαρατήρητος περνούσε.

   Bon viveur, gentleman και άριστος εκφραστής του savoir vivre, όσο και τέλειος γνώστης για τις καλές χρονιές των ακριβών κρασιών… Αγαπημένη του κίνηση στο σκάκι, στην κατάκτηση μιας γυναίκας και στις αποστολές του το ρουά ματ. Το ίδιο ασυναγώνιστος ήταν σε μια παρτίδα σεμέν ντε φερ στο καζίνο και σε μια παρτίδα θανάτου με τους πιο επικίνδυνους αντιπάλους του. Κι ακόμα: έμπειρος οδηγός και πιλότος σε θανάσιμα pursuit αυτοκινήτων, αεροπλάνων, ταχυπλόων, χειριστής εκρηκτικών συσκευών, άριστος σκοπευτής με πυροβόλα όπλα και … μαυροζωνάς  γνώστης ανατολικών πολεμικών τεχνών… Vivere pericolosamente σε όλο του το άγριο μεγαλείο!..

   Και στο κάτω-κάτω ύστερα από ένα επεισόδιο καταιγιστικής δράσης (συμπεριλαμβανομένης και της ερωτικής δράσης) πόσοι είναι εκείνοι που μπορούν να ξεχωρίσουν τη διαφορά στο αγαπημένο τους κοκτέιλ μαρτίνι με βότκα, αν είναι κουνημένο στο σέικερ ή χτυπημένο στο μπλέντερ; Ε, λοιπόν, ο Σον Κόνερι-Τζέιμς Μποντ μπορούσε και το απαιτούσε μόνο κουνημένο!

   Για αυτό σαν επιμύθιο: Ένας ήταν ο Μποντ.. Ο Τζέιμς Μποντ, ο εξουσιοδοτημένος όχι μόνο να δέρνει, μα και να σκοτώνει! Ο Σον Κόνερι!.. Οι άλλοι υπήρξαν απλώς υποκατάστατα. Από καλά έως κακά…

   Αυτά. Και για να μην πούμε για τις καλλονές που τον πλαισίωναν σε κάθε ταινία από την μυθική Ούρσουλα Άντρες στον Δόκτορα Νο, ίσαμε την ημετέρα Τόνια Σωτηροπούλου, που έχασε τον τίτλο της Bond girl και τον ρόλο της Σεβερίν από την Γαλλίδα Μπερενίς Μαρλοέ στην τελευταία ταινία Skyfall (πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου).

   Τα σέξι “Κορίτσια” του Τζέιμς Μποντ είναι ένα άλλο ιδιαίτερο κεφάλαιο. Το casting για την επιλογή τους στην εκάστοτε ταινία είναι κάτι σαν… καλλιστεία και αποτελεί μεγάλο διεθνές καλλιτεχνικό γεγονός. Το κινηματογραφικό ρεπορτάζ αφιερώνει αναρίθμητο αριθμό σελίδων προβολής του, ενώ έχουν εκδοθεί και αρκετά βιβλία ή άλμπουμ σχετικά με τα σέξι και θανατηφόρα θηλυκά που πλαισιώνουν τον ακαταμάχητο, σε όλα του, πράκτορα 007.

 Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΟΥ ΜΠΟΝΤ

ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΧΕΙΑ ΤΗΣ KGB

Η σοβιετική υπηρεσίας αντικατασκοπείας σαν σοβαρή γραφειοκρατική υπηρεσία, ίσαμε την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισμού και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, παρακολουθώντας τις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, για εκπαιδευτικούς λόγους, είχε σχηματίσει φάκελο δραστηριοτήτων του Βρετανού πράκτορα 007 για κάθε ενδεχόμενο!

Βάσει των στοιχείων αυτού του φακέλου είχε φτιάξει και το επαγγελματικό βιογραφικό πορτρέτο του!

Σας το παρουσιάζουμε κατ’ αποκλειστικότητα!

(Αυτό το βιβλίο ήταν η βασική πηγή συλλογής ντοκουμέντων για την σοβιετική μυστική υπηρεσία πληροφοριών, που δεν άφηνε τίποτα να πέσει κάτω σχετικά με το profile των δυτικών πρακτόρων, αφού ήταν βέβαιοι, ότι με παρόμοιες προδιαγραφές επιλέγονταν και εκπαιδεύονταν και οι πραγματικοί πράκτορες των δυτικών μυστικών υπηρεσιών!)

Όνομα: Μποντ, Τζέιμς του Άντριου Μποντ και της Μονίκ Ντελακρουά.

Ηλικία: δείχνει πάντα γύρω στα 35-40 χρονών

Χαρακτηριστικά: Ύψος 1.83, βάρος 76 κιλά, λεπτός, αθλητικός, σκούρα μάτια, μαύρα μαλλιά

Υπηκοότητα: Βρετανός

Επίσημο επάγγελμα: Πλωτάρχης του Βασιλικού Βρετανικού Πολεμικού Ναυτικού

Ειδικότητα: Αποσπασμένος στην Υπηρεσία ΜΙ6 (εξωτερικές υποθέσεις της βρετανικής αντικατασκοπείας)

Κωδικός: 007, δηλαδή είναι ο υπ’ αριθμόν 7 πράκτορας της υπηρεσίας του με εξουσιοδότηση να σκοτώνει

Προσόντα: Εξαιρετικά γυμνασμένος, άριστος σκοπευτής με πιστόλι και μαχαίρι. Πολεμικές τέχνες: Κάτοχος μαύρης ζώνης στο τζούντο και στο καράτε. Υπήρξε πρωταθλητής πυγμαχίας. Οδηγεί αυτοκίνητο, ταχύπλοο, αεροπλάνο. Ξένες γλώσσες: γαλλικά (γλώσσα της μητέρας του) και γερμανικά.

Πάθος του: Οι σέξι γυναίκες, ακόμα και αυτές του αντίπαλο στρατοπέδου.

Αλκοόλ: Πίνει με μέτρο με προτίμηση στη σαμπάνια και στο κοκτέιλ βότκα-μαρτίνι.

Πηγή πληροφοριών: Το πρώτο μυθιστόρημα με ήρωα τον Τζέιμς Μποντ “Καζίνο Ροαγιάλ” και οι “εξομολογήσεις” των James Bond girls. Ο φάκελος ανανεωνόταν με καινούργια στοιχεία μετά από κάθε ταινία, ειδικά αυτά που είχαν να κάνουν με τα ευφάνταστα επιθετικά και αμυντικά gadgets του μίστερ Q, με τα οποία τον προμήθευε πριν από κάθε αποστολή…

Απόσπαση περεταίρω ιδιωτικών πληροφοριών από την μις Μάνεϊπένι, τη γεροντοκόρη γραμματέα του “M”, του προϊστάμενου του Μποντ, δεν έγινε δυνατό να αποσπαστούν με μη βίαιο τρόπο, καθώς οι βίαιες μέθοδοι αποκλείστηκαν για διπλωματικούς λόγους!

Κάποια στιγμή φαίνεται πως πρόσθεσε και την μπύρα στις επιλογές ποτού του. Δεν εξηγείται διαφορετικά!



Όλοι οι κακοί και μόνος του!





Μια ακόμα τζεϊμσμποντική επιχείρηση: Επιχείρηση... μονοπώλησης και στα επιτραπέζια παιχνίδια με την ευκαιρία της νέας του ταινίας.



Θα τα ξαναπούμε!...



ΖΗΛΕΥΩ, ΓΑΜΩΤΟ!.. ΖΗΛΕΥΩ!!..

Ένα σερφάρισμα καλλιτεχνικής ενημέρωσης στο Internet με οδήγησε τυχαία στο Geppi's Entertainment Museum. Ήταν η ονομασία του που μου έκανε “κλικ”. Μουσείο Ψυχαγωγίας ή Διασκέδασης, αν θέλετε.

Κι έπεσα πάνω σε μια κυριολεκτικά Disneyland των… συλλεκτομανών!

Σαφώς και δεν πρέπει να είναι το μοναδικό στον κόσμο, σαφώς και θα μπορούσε να υπάρξει και εδώ ένα τέτοιο αφού οι σχετικές ιδιωτικές συλλογές υπάρχουν και μερικές είναι εντυπωσιακά πλούσιες, αλλά δεν υπάρχει τίποτα οργανωμένο σαν εκθεσιακός τους χώρος σε ολόκληρο το εύρος των αντικειμένων που διαθέτει το Μουσείο Geppi. Κι αυτό προκαλεί αίσθημα ζήλιας αναπόφευκτης.

Δεν θα πω ότι είναι το ίδιο, σαν να το επισκεπτόμουν δια ζώσης, αλλά ένα πλούσιο οπτικό υλικό των εντυπωσιακών χώρων του και των πλούσιων εκθεμάτων του στο Internet μου έδωσε μια αρκετά σαφή εικόνα σε συνδυασμό με τις πληροφορίες για αυτό το μουσείο και τον ιδρυτή-ιδιοκτήτη του που υπάρχουν στη Wikipedia και στο επίσημο site του.

Σας το παρουσιάζω, κυρίως για να μοιραστώ μαζί σας τα καντάρια της ζήλιας μου!

Το Μουσείο Ψυχαγωγίας Geppi (Geppi’s Entertainment Museum -GEM) είναι ιδιωτικής ιδιοκτησίας μουσείο Λαϊκής Κουλτούρας. Ιδρύθηκε από τον Στέφεν Α. Τζέππι και εγκαινιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2006.  Το κτίσμα, που βρίσκεται στο ιστορικό κέντρο της Βαλτιμόρης (πολιτεία του Μαίριλαντ), εδρεύει σε ένα επιβλητικό κτίριο αμερικανικού αποικιακού ρυθμού με συνολικό εμβαδόν 1.500 τ.μ. Η έκταση που το περιβάλλει εντάσσεται στο Camden Yards Sports Complex.



Ο διάδρομος της εισόδου από την κεντρική αίθουσα εκδηλώσεων. Στο βάθος
επί της υποδοχής ο Σούπερμαν.



Αντικείμενό του είναι η επιτομή όλων εκείνων που συνοπτικά θα μπορούσε να αποκαλεστεί “Μυθολογία του αμερικανικού τρόπου ζωής”.

Τα περισσότερα από 6.000 εκθέματά του σε θεματικές συλλογές καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα της αμερικανικής λαϊκής κουλτούρας από τον 17ο αιώνα ίσαμε σήμερα. Εφημερίδες, περιοδικά, κόμικς, κινηματογραφικές ταινίες, ραδιοφωνικές σαπουνόπερες, τηλεόραση, διαφημίσεις, αφίσες, βιντεοπαιχνίδια, παιχνίδια, αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Ακόμα και συσκευασίες προϊόντων ευρείας κατανάλωσης, που με τον δικό τους τρόπο έχουν συμβάλλει στη δημιουργία και στη διατήρηση του μύθου της εικόνας που έχει σχηματιστεί για τον αμερικανικό τρόπο ζωής…

H περιήγησή του είναι ο ορισμός του “Ταξιδιού στη Νοσταλγία” πρώτα για τους ίδιους τους Αμερικανούς και ύστερα για όλον τον υπόλοιπο κόσμο, πάνω στον οποίο κυριάρχησε καταλυτικά αυτή η κουλτούρα.




Ένα τμήμα από τη θεματική γωνιά την αφιερωμένη στον Ντίσνεϋ. Πολύ σημαντική η συμβολή του στον μύθο της αμερικάνικης λαϊκής κουλτούρας.





Ο χώρος του Μπάτμαν





Από τη γωνιά του Σούπερμαν και μια διαφημιστική αφίσα του τηλεοπτικού σίριαλ κινουμένων σχεδίων της δεύτερης γενιάς του σώου.

 

Λειτουργικά το μουσείο χωρίζεται διακριτά σε διάφορες ενότητες, που η καθεμιά τους είναι αφιερωμένη και σε διαφορετικό αντικείμενο της λαϊκής κουλτούρας, ενώ μια αίθουσα είναι προορισμένη για να φιλοξενεί ειδικές εκθέσεις και εκδηλώσεις. Οι μόνιμες εκθέσεις του μουσείου είναι οι εξής:

Μια Ιστορία σε τέσσερα χρώματα: Πρόκειται για μια μεγάλη συλλογή σπανίων και αυθεντικών πρώτων τευχών περιοδικών κόμικς τοποθετημένα χρονολογικά, αλλά και θεματικά, καθώς και για τη συμβολή καθενός από αυτά στη δημιουργία της λαϊκής κουλτούρας.. Στον ίδιο χώρο εκτίθενται επίσης μεγάλες συλλογές από περιοδικά pulp και πολλά τεύχη της περίφημης συλλογής Big Little Books. To κάθε έκθεμα ή η κάθε υπό-ενότητα εκθεμάτων συνοδεύεται, από την απαραίτητη λεπτομερή τεκμηρίωση.

Stand με συλλεκτικά τεύχη της EC




Απόψεις από την αίθουσα των κόμικς. Στην τελευταία φωτό, κάτω δεξιά η οθόνη επαφής με τα βίντεο των σκαναρισμένων τευχών.

 

Στον ίδιο χώρο μπορεί να διαβάσει κανένας σε βίντεο-οθόνες επαφής (touch screen monitors) σκαναρισμένες κόπιες  από παλιά συλλεκτικά περιοδικά κόμικς.




Και η γωνιά των περιοδικών pulps, ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο στη λαϊκή κουλτούρα της Αμερικής.





Και η οικογένεια Marvel  έχει τη γωνιά της.

 
 Το πνεύμα των Πιονέρων: Ματιές στην πρώτη περίοδο των ΗΠΑ (1776-1894) μέσα από παιχνίδια και αντικείμενα της εποχής.

Έξτρα: Έξτρα εξώφυλλα περιοδικών της περιόδου 1895-1927 και κόμικ-ήρωες που απέκτησαν τη δημοτικότητά τους στα πρωτοσέλιδα και στις σελίδες ψυχαγωγίας των εφημερίδων, όπως το “Κίτρινο Παιδί”,το θεωρούμενο ως  πρώτος κόμικ χαρακτήρας και “νονός του χαρακτηρισμού “Κίτρινος Τύπος” τα “Κάτζεντζάμμερ Κιντς” κλπ.. Κι αν γνωρίζετε αυτούς τους χαρακτήρες, τα κατατοπιστικά σχόλια, που συνοδεύουν το κάθε έκθεμα σίγουρα θα δώσουν μια άλλη διάσταση στη γνώση σας για αυτούς και για την εποχή που πρωτοδημοσιεύτηκαν.

Όταν οι ήρωες ενώθηκαν: Θεματική ενότητα που παρουσιάζει συλλεκτικά αντικείμενα χαρακτήρων όπως ο Μίκι Μάους, ο Ποπάι, ο Σούπερμαν, ο Κάπταιν Μάρβελ, ο Ντικ Τρέισι, ο Τομ Μιξ, Ο Λόουν Ρέιντζερ κλπ από το “Κραχ” ίσαμε τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Αμερική γυρίζει τον δέκτη (ακόμα δεν υπήρχε το τηλεκοντρόλ): Τα λαϊκά ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα μπαίνουν στη ζωή των Αμερικανών. Θέματα, φιγούρες και ήχοι από την τηλεόραση μεταξύ 1946-1960. Τηλεοπτικά σώου και παραγωγές, όπως αυτά της εταιρίας του Ντίσνεϋ για παιδιά, τα σόου της Λούσυ Μπωλλ (I love Lucy), ινδάλματα του αθλητισμού, σαπουνόπερες και διαστημο-όπερες, σήριαλ γουέστερν (Μπονάτσα, Χάι Σάπαραλ κλπ), παιδικά σώου και τηλεπαιχνίδια.

Η Επανάσταση: Δεν εννοεί την αμερικανική επανάσταση, αλλά τη μεγάλη αλλαγή στα ήθη της αμερικάνικης λαϊκής κουλτούρας στη δεκαετία του ’60. Ταινίες στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση με τον Τζέιμς Μποντ και τους επιγόνους του στην κατασκοπεία, οι Φλιντσόουνς, το Star Trek, η επίδραση του βρετανικού ροκ με τους Μπητλς, παιχνίδια όπως η Μπάρμπι, ενώ από τα τέλη υπερήρωες των κόμικς, όπως ο Σούπερμαν και ο Μπάτμαν αρχίζουν να αλλάζουν όχι μόνο εικαστικά, μα και σε πεδία δράσης εγκαταλείποντας τις συγκρούσεις τους με εύκολα αντιμετωπίσιμους αντιπάλους, καθώς στη σκηνή εισβάλλει δυναμικά και η μεγάλη αντίπαλος των DC comics, η Marvel με τους σκληρούς υπερήρωές της.

Το Σύμπαν διαστέλλεται: Η διαστημική τεχνολογία γίνεται μέρος της καθημερινής ζωής και φυσικά περνάει και στην κουλτούρα της λαϊκής ψυχαγωγίας. Το χρονικό διάστημα που καλύπτουν τα εκθέματα του μουσείου βρίσκονται στο χρονικό πλαίσιο 1970-1990. Βίντεο-παιχνίδια και κομπιούτερ από την Atari  και τη Nintendo, πρωτόγονοι για τα τεχνολογικά δεδομένα της επομένης δεκαετίας, αλλά cult σήμερα. Στην ίδια αίθουσα και ένα μεγάλο αφιέρωμα σε συλλογές εμπορικών αντικειμένων από τον Πόλεμο των Άστρων.

Η εποχή της Παγκοσμιότητας: Γεύσεις από την καθημερινότητα του παρόντος χρόνου από το 1991 έως σήμερα. Κινηματογράφος, τηλεόραση, Ιντερνέτ και οι ήρωες της σύγχρονης εποχής.

Τα περισσότερα από τα εκθέματα του Μουσείου προέρχονται από την ιδιωτική συλλογή του εμπνευστή και ιδρυτή του, του Stephen Geppi.

Ποιος είναι ο Στέφεν Τζέππι; Ένας πολύ γνωστός εκδότης και διακινητής περιοδικών κόμικς στις ΗΠΑ, ίσως όχι τόσο σαν όνομα, όσο σαν ο άνθρωπος πίσω από μια σειρά πολύ γνωστών εκδοτικών δραστηριοτήτων στον χώρο των κόμικς και ιδιαίτερα των ανατυπώσεων παλιών pulps και κόμικς.

Αμερικανός ιταλικής καταγωγής, γεννήθηκε το 1950 και από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 άρχισε να γίνεται γνωστός σαν μεγαλοδιανομέας κόμικς των κυριοτέρων αμερικανικών οίκων, αφού λίγα χρόνια πριν είχε αρχίσει τις επαγγελματικές του δραστηριότητες ως ιδιοκτήτης αλυσίδας

“κομικσάδικων” στη Βαλτιμόρη. Στα 1982 δημιούργησε την Diamond Comic Distributors, τη μεγαλύτερη εταιρεία σήμερα απευθείας αποκλειστικής διανομής κόμικς στις ΗΠΑ. Πρέπει να διευκρινιστεί ότι η εταιρεία αυτή δεν είναι ακριβώς Πρακτορείο Διανομής Τύπου, αλλά εταιρεία που και τυπώνει για λογαριασμό του εκδότη τα έντυπα τα οποία διανέμει βάζοντας τη φίρμα της πλάι σε αυτήν του εκδότη-κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων του εντύπου.

Αφού εξαγόρασε κάποιες προηγούμενες εταιρείες του χώρου απέκτησε σχεδόν το μονοπώλιο των majors εκδοτικών οίκων και προχώρησε και στην έκδοση δικών του εντύπων που απευθύνονται μεν στους αναγνώστες των αμερικανικών κόμικς, αλλά δεν δημιούργησε κόμικς βασισμένο σε κάποιο χαρακτήρα. Ασχολήθηκε με το να προσφέρει σε επανεκδόσεις παλιά κόμικς και pulps της εταιρείας EC (μια εκδοτική εταιρεία κόμικς στις δεκαετίες του ’50 και του ’50, που ο “Δεινοθήσαυρος” εκτιμά ιδιαίτερα για το προϊόν της: Tales from the Crypt, Crime, Tales of Terror,Weird Science, Two Fisted Tales, Valor, Pirates κλπ ), ενώ παράλληλα με εμπορικό σήμα τον εκδοτικό τίτλο Gemstone Publishing Inc. εκδίδει τον έγκυρο οδηγό τιμών παλιών κόμικς το The Overstreet Comic Book Price Guide, το μηνιαίο περιοδικό Previews για τα κόμικς, τα βιβλία και τα memorabilia, που πρόκειται να κυκλοφορήσουν ένα δίμηνο μετά την παρουσίασή τους στο περιοδικό, καθώς και το εξαιρετικό περιοδικό με άρθρα σχετικά με τη θεωρία και την ιστορία των κόμικς, το Comic Book Market Place.



Η διάδοχος της δυναστείας κυρία Μελίσσα

 Τα τελευταία χρόνια για ένα διάστημα δε εξέδιδε και τα κόμικς της εταιρείας Ντίσνεϋ. Το 2004 αγόρασε  τον οίκο δημοπρασιών συλλεκτικών αντικειμένων Collectibles auction house και το 2006 ίδρυσε το Μουσείο του οποίου τα αρχικά GEM είναι ένα ευφυές λογοπαίγνιο, επειδή gem σημαίνει πολύτιμη πέτρα, ακριβό στολίδι. Το 2007 πέρασε τη διαχείριση του Μουσείου στην κόρη του Μελίσσα “Missy” Τζέππι-Μπάουερσοξ, χωρίς πάντως να αφήσει την εποπτεία σε αντικείμενα που ο ίδιος έχει μαζέψει με μεράκι και υπομονή.

                                                *********

Ως DiNostalgicus-Nostalgicus Res ( η νέα επιστημονική μου ονομασία για τη διεθνή καριέρα που ετοιμάζομαι να αρχίσω) νιώθω ζήλια απροσμέτρητη... Απύθμενη… Αφόρητη…

Έκοψα μια βόλτα στη σπηλιά μου… Παρόμοια πράγματα (res, που λέγαμε πιο πάνω με τη λατινική ορολογία της Παλαιοντολογίας), υπάρχουν σκόρπια εδώ κι εκεί, αν και όχι τόσα πολλά. Για την ακρίβεια μερικές χιλιάδες κομμάτια λιγότερα! Είναι ωστόσο του ιδίου αντικειμένου. Παλιά περιοδικά, βιβλία λαϊκής λογοτεχνίας, παιδικά παιχνίδια, αφίσες, φωτογραφίες, αντικείμενα, διάφορες συλλογές… Έχω και αμερικάνικα περιοδικά, παιχνίδια, αφίσες, έτσι για το… filling!..

Θα βάζατε κι εσείς τα δικά σας και θα τα κάναμε πολλά. Θα φτιάχναμε όλοι μαζί ένα δικό μας Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Κουλτούρας με ό,τι αγαπήσαμε οι τρεις-τέσσαρες γενιές από τα τέλη της δεκαετίας του ’40 ίσαμε τις αρχές του 21 αιώνα. Πιο μετά δεν είναι ακόμα ρετρό.
Να, ο λόγος της ζήλιας. Το υλικό υπάρχει… Ο χώρος να το φιλοξενήσει δεν υπάρχει!
Για αυτό, αν με δείτε να κυκλοφορώ και να μην είμαι πράσινος ως συνήθως, αλλά κίτρινος, δεν είναι πως ξεράθηκε η χλωροφύλλη μου λόγω καλοκαιριού. Είναι γιατί το κίτρινο είναι το χρώμα της ζήλιας.
Κατόπιν θερμής παράκλησης του DiNostalgicus-Nostalgicus Res κλείνουμε το θέμα και με κάποια σχετικά αντικείμενα από τη σπηλιά του, ελληνο-αμερικανοπρεπούς κουλτούρας, για να μην τον στείλει τελείως η ζήλια του.


Ο Στηβ Τζέππι μας ξεναγεί στο "σπίτι" του. Αξίζει να δείτε και τα δυο φιλμάκια.
http://www.youtube.com/watch?v=0eekqzt6ERk
http://www.youtube.com/watch?v=dAa-JikoGgU&feature=related